Nagsimulang magsulat si EPIFANIO G. MATUTE noong 1927 habang nasa hayskul pa lamang. Sa mga unang taon ng dekada trenta, nakapaglathala siya ng nobela (Mga Laruan ng Tadbana) at maiikling kuwento (“Apat na Kandila,” “Nagtatanong si Totoy,” “Isang Santakrusan, Bago Magsimula,” “Impong Sela,” atbp.) na lumabas sa Taliba, Liwayway, Sampaguita, Pipit-Puso at llang-Nang.

Nagsulat siya para sa pahayagang Mabubay at nagsilbing patnugot ng lingguhang Mabuhay Extra hanggang 1941. Kabilang siya sa mga unang nagtatag at naging patnugot ng Diwang Kayumanggi, isang ambisyosong magasing pampanitikan na ang una’t huling isyu ay lumabas makaraan ang digmaan.

Kabilang sa kanyang mga sanaysay na nalathala ang mga sumusunod: “Ang mga Jeep-Girls ay Tao Lamang,” “Ang Pagpupulis-Trapiko ay Isang Sining,” “Ngayon ay Masasabi na Ito,” at “Sanaysaging.”

Naging bahagi siya ng Dramatic Philippines na sa panahon ng pananakop ng bansang Hapon ay nag-akma at nagsalin ng mga banyagang dula sa Filipino. Nagpatuloy ang kanyang asosasyon sa grupong ito makaraan ang digmaan.

Nagsulat siya ng mga satirikong dula para sa radyo, tanghalan, pelikula at telebisyon. Pinakapopular sa mga ito ang “Kuwentong Kutsero.”